بر اساس ماده (۲) این دستورالعمل، صندوق ارزی با هدف تجهیز منابع ارزی و سرمایه‌گذاری در دارایی‌های ارزی به منظور تأمین مالی پروژه‌های صادراتی، مدیریت ریسک سرمایه‌گذاری ارزی و بهره‌مندی از مزایای صرفه‌جویی ناشی از مقیاس فعالیت می‌کند. این صندوق‌ها تحت نظارت سازمان مربوطه و در چارچوب قوانین و مقررات ارزی کشور فعالیت خواهند داشت.

مطابق ماده (۳)، سرمایه‌گذاری در صندوق ارزی به معنای انتقال مالکیت واحدهای سرمایه‌گذاری بوده و تسویه وجوه ناشی از ابطال واحدها صرفاً به‌صورت ارزی و بر مبنای ارز منتخب صندوق انجام می‌شود. هرگونه تسویه ریالی در این چارچوب ممنوع اعلام شده است.

در ماده (۴) نیز تصریح شده است که سقف انتشار واحدهای سرمایه‌گذاری تمامی صندوق‌های ارزی تا پایان اسفند هر سال برای سال آتی، از سوی بانک مرکزی به سازمان اعلام می‌شود و هرگونه تغییر در این سقف در دوره‌های کمتر از یک سال، منوط به تأیید کمیسیون ارز خواهد بود.

بر اساس ماده (۵)، صندوق ارزی مجاز است در اوراق ارزی و گواهی سپرده مدت‌دار ویژه سرمایه‌گذاری ارزی ایفای تعهد پذیره‌نویسی و تعهد خرید انجام دهد.

طبق ماده (۶)، سرمایه‌گذاران می‌توانند از طریق تحویل اسکناس ارزی یا حواله ارزی به مدیر عملیات ارزی و مطابق مفاد اساسنامه و امیدنامه صندوق، نسبت به سرمایه‌گذاری اقدام کنند.

همچنین در ماده (۷) پیش‌بینی شده است که سرمایه‌گذاری می‌تواند از محل اسکناس ارزی، درآمدهای ارزی غیرصادراتی، منابع ارزی مازاد بر تعهدات ارزی صادراتی یا ارزهای با منشأ خارجی انجام شود. با این حال، خرید واحدهای سرمایه‌گذاری از محل منابع ارزی مشمول تعهد ارزی صادراتی ممنوع است.

بر اساس ماده (۱۵)، ابطال واحدهای سرمایه‌گذاری صرفاً از طریق پرداخت اسکناس ارزی یا حواله ارزی و با ارز منتخب صندوق مجاز خواهد بود.

در نهایت، مطابق مواد (۲۳) و (۲۴)، پرداخت وجوه حاصل از ابطال واحدها به دارنده آن تنها در قالب ارز منتخب صندوق انجام می‌شود و مانده‌های کمتر از ۵۰ واحد ارز منتخب نیز به‌صورت ارزی به حساب ارزی سرمایه‌گذار واریز خواهد شد.